علاوی با برشمردن خطاها در روند سیاسی عراق نقشه راهی برای اصلاحات ارائه کرد

در twitter به اشتراک بگذارید
در whatsapp به اشتراک بگذارید
در telegram به اشتراک بگذارید
رئیس ائتلاف الوطنیه خواستار برگزاری کنفرانسی ملی با حضور نمایندگان تظاهرات کنندگان مسالمت جو و اتحادیه ها و اصناف برای ترمیم روند سیاسی کشور شد.

او در بیانیه ای تأکید کرد که بعد از خشونت های شدید در برخورد با جنبش اصلاح طلبانه جوانان عراق و برخوردها و ترورهایی که در بغداد و دیگر استان های عراق از سر گرفته شده و یادآور رژیم بعث است روند سیاسی کشور به بن بست رسیده است.

علاوی تأکید کرد که نیروهای اپوزیسیونی که علیه رژیم دیکتاتوری بعثی فعالیت می کردند هرگز به موضوع سهمیه بندی که امروز مبنای روند سیاسی عراق است نپرداخته بودند و افزود که بعثی زدایی سیاسی و نه قضایی باعث شکل گیری هسته های قدرتمندی علیه روند سیاسی کشور شده است.

او افزود که نیروهای اپوزیسیون علیه رژیم بعث هرگز به موضوع اشغالگری فکر نکرده بودند و مطلقا با آن موافق نبودند و مایه تأسف است که در پی اشغالگری، امروز عراق به صحنه اثرگذاری متقابل نیروهای منطقه ای و جهانی تبدیل شده که از حساب ملت عراق با یکدیگر نزاع و درگیری دارند.

رئیس ائتلاف الوطنیه همچنین از پیچیده شدن روابط با کردها که پشتیبانان نیروهای مخالف رژیم بعث بودند و سهم مهمی در سرنگونی آن داشتند انتقاد کرد.

او تأکید کرد که این حجم از فساد که به یکی از مشکلات اصلی روند سیاسی کشور تبدیل شده و رواج سلاح بی ضابطه و نبود امنیت و ثبات و تلاش گروه ها برای یافتن پیشتیبان خارجی هرگز در ذهن نیروهای اپوزیسیون رژیم بعث نبود و آنچه همه به آن فکر می کردند تشکیل فرماندهی عمومی نیروهای مسلح بود که نیروهای پیشمرگه و رزمندگان حشد در کنار ارتش همه زیر نظر فرمانده کل نیروهای مسلح باشند و افزود که ایده با موافقت شخصیت های مهمی ازجمله مسعود بارزانی و عادل عبدالمهدی در زمان نخست وزیری اش همراه بود.

علاوی از همه نیروهایی که با رژیم صدام مبارزه کردند و سنگ بنای روند سیاسی جدید در عراق را نهادند خواست که کنفرانسی ملی برگزار کنند که در آن نمایندگان تظاهرات کنندگان مسالمت جو و اتحادیه ها و اصناف حضور داشته باشند و برای تحقق اصلاحات مطلوب تلاش کنند و نقشه راه آینده عراق را ترسیم کنند و مانع از بدتر شدن اوضاع در عراق شوند.

او گفت که چنین کنفرانسی چه بسا عراق را به مسیر اصلاحات ریشه ای در همه ارکان از جمله قانون اساسی و تحقق شفافیت انتخاباتی و مبارزه با فساد و پایان حمل سلاح بی ضابطه بکشاند.

منبع:https://mdeast.news/

در حال حاضر در درعا چه اتفاقی در حال وقوع است؟

4 ماه مه اجساد 9 پلیس کشته شده در یک شهر واقع در جنوب غربی استان درعا پیدا شد. قاسم الصبیحی، کسی که این افراد را کشته، یک شورشی سابق است که بعدتر به نیروهای امنیتی دولت پیوسته. او برای کشته شدن پسر و دامادش دولت سوریه را مقصر می دانست و نیروهای پلیس را نیز به همین دلیل کشت. با این حال، پلیس درگیر نشد. پس از این حادثه افراد دارای نفوذ در درعا بیانیه ای در محکوم کردن او صادر کردند که در سنت های قبیله ای به معنای آن است که او دیگر از حمایت قبیله خود برخوردار نیست. با این حال، دولت بشار اسد اعلام کرد که مناطق آزاد شده را تحت کنترل امنیتی خود در خواهد آورد و در روزهای بعد، نیروهای پشتیبانی در منطقه مستقر شدند که نشان از آن داشت که دمشق به دنبال استفاده از این حادثه به عنوان بهانه ای برای افزایش حضور خود در آنجاست.

تشدید تنش های نظامی در درعا پیشتر سابقه نداشته است؟

تشدید تنش ها در سطحی که اکنون پیش بینی می شود، از تابستان 2018 که دولت اسد کنترل جنوب غربی سوریه را در دست گرفت، بی سابقه بوده و این در حالی است که تنش ها و خشونت های مسلحانه از زمان بازگشت نیروهای امنیتی سوری به یک شاخصه در منطقه درعا تبدیل شده. جدیدترین نمونه از عملیات نظامی نیروهای سوری در مارس 2020 و زمانی بود که با موفقیت کنترل خود را بر بخش هایی از شهر الصنمین اعمال کرد. با این حال، تحولات کنونی از چندین نظر بی سابقه بوده است. اول، سطح استقرار نظامی نیروهای امنیتی سوری قابل توجه و نشان دهنده احتمال عملیات نظامی گسترده در منطقه است. دوم، شهر طفس در نتیجه توافقی که با میانجی گری روسیه حاصل شد، شاهد حضور مستقیم نیروهای دولتی نبود. سوم، شورشی های پیشین در طفس و مناطق حومه آن کاملا مسلح هستند و اگر یک رویارویی نظامی صورت بگیرد، سطح خشونت بسیار بالا خواهد بود.

روسیه با توجه به میانجی گری آن در حصول توافق، به تشدید تنش ها چه واکنشی نشان خواهد داد؟

روسیه از زمان بازگشت نیروهای امنیتی سوریه به توافق متعهد بوده است. البته بر سر این مساله مناقشاتی وجود دارد. برخی از بازیگران مخالف مسکو را به دلیل خودداری از واکنش به اقدامات دمشق مورد انتقاد قرار داده اند. به هر حال، روس ها تا اندازه قابل توجهی به توافق متعهد بوده و در سال های گذشته مانع از حضور مستقیم نیروهای سوری در منطقه شده اند. این اقدام روسیه را می توان به نوعی، تلاش برای کاهش نگرانی های اسرائیل و اردن درباره احتمال حضور نیروهای ایرانی و گروه های شبه نظامی تحت حمایت ایران در جنوب غربی سوریه دانست. مداخلات متعدد روسیه در ممانعت یا محدودسازی حضور مستقیم نیروهای اسد در منطقه را می تواند نشان دهنده تعهد آن به توافق قلمداد کرد.

مذاکرات جاری با مشارکت روس ها می تواند نشان دهنده این مساله باشد که روسیه خواستار تشدید تنش نیست. شاید این مرتبه نیز مذاکرات بتواند همانند گذشته مانع از درگیری شود و با امتیازهای کوچک یا نمادین، به کاهش تنش ها بینجامد.

با توجه به سطح بی سابقه حضور نیروهای نظامی دولتی در منطقه، سناریوی دیگر می تواند این باشد که اگرچه روسیه حقیقتا به دنبال جلوگیری از درگیری نظامی است، اما در عین حال هدف وادار کردن شورشی ها به قائل شدن امتیازات بیشتر را دنبال می کند. احتمال دیگر هم این است که روسیه به دنبال تبدیل این بحران به فرصتی برای استخدام شورشی های سابق در یگان های طرفدار روسیه در ارتش سوریه باشد.

آیا تشدید تنش ها حاوی یک پیام پنهان برای روسیه است؟

اعزام یگان هایی از ارتش سوریه که با ایران ارتباط نزدیکی دارند، به منطقه تحت حمایت روسیه می توان یک پیام پنهان داشته باشد. اما این مساله نشان دهنده محاسبات مخاطره آمیز دمشق نه فقط در سطح منطقه ای، بلکه در ارتباط با نظمی است که روسیه در درعا ایجاد کرده. همانطور که پیشتر گفتم، این نظم به طور ویژه برای ممانعت از افزایش نفوذ ایران و نیروهای طرفدار ایرانی در جنوب غربی سوریه طراحی شده است.

با توجه به این توصیفات، وضعیت موجود در درعا چطور می تواند بر منطقه تاثیر بگذارد؟

جنوب غربی سوریه یک منطقه مرزی معمولی نیست. یک جبهه مناقشه آمیز منطقه ایست که هر گونه بی ثباتی و تشدید تنش های نظامی در آن می تواند اثرات فرامرزی داشته باشد. از این رو، تشدید تنش ها توسط یک جناح طرفدار ایرانی در داخل دولت سوریه برای اسرائیل و اردن ناخوشایند است چرا که هیچ کدام از آنها حضور ایرانی در نزدیکی بلندی های جولان را نمی خواهند و تحمل نمی کنند. نظمی که روسیه برقرار کرده، به رغم ضعف های بسیار آن، در ایجاد ثبات در جنوب غربی سوریه موثر بوده و در همسایگان آن اطمینان ایجاد کرده است. البته لازم به ذکر است که حضور نیروهای متحد ایران در ارتش سوریه در طفس و حومه آن لزوما به معنای پایان نظم منطقه ای نیست. اگر دمشق و تهران برای این طرح برنامه ریزی کرده باشند، هدف آنها را باید به صورت گامی تاکتیکی برای پررنگ کردن حضورشان در بازی منطقه ای درک کرد و نه یک قمار مخاطره آمیز برای بر هم زدن توازن موجود در این منطقه حساس.

نویسنده: مایکل یانگ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آیا مطمئن هستید که می خواهید قفل این پست را باز کنید؟
باز کردن قفل باقی مانده : 0
آیا مطمئن هستید که می خواهید اشتراک را لغو کنید؟