شما اینجا هستید : صفحه اصلی » فلسطین اشغالی » انتخابات - شبکه تحلیل گران » دلایل تعویق تشکیل کابینه در رژیم صهیونیستی

دلایل تعویق تشکیل کابینه در رژیم صهیونیستی

اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram
 یک کارشناس مسائل خاورمیانه درباره دلایل تعویق تشکیل کابینه در اسرائیل گفت؛ انشقاق در احزاب راست‌گرا و عدم توفیق بنیامین نتانیاهو در اجماع‌سازی میان هم‌حزبی‌هایش باعث شده که وی تاکنون موفق به تشکیل کابینه نشود.

حسین آجرلو در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: «در ۲۳ مارس چهارمین انتخابات رژیم صهیونیستی در طول این دو سال برگزار شد و با توجه به نتایج حاصله، حتی احزاب همسو نیز نتوانستند آرای لازم را برای تشکیل کابینه به دست‌ آورند، لذا همچنان بن‌بست سیاسی در سرزمین‌های اشغالی ادامه دارد.»

وی در توضیح اینکه چرا نخست‌وزیر مکلف موفق به تشکیل کابینه نمی‌شود، گفت: «اولین علت این است که در صحنه سیاسی اسرائیل، بنیامین نتانیاهو تلاش دارد تا نخست‌وزیری خود را تمدید کند و حزب لیکود نیز کرسی‌های قابل‌توجهی دارد تا بتواند به‌عنوان اکثریت پارلمان انتخاب شود، اما در مقابل مخالفت‌ شدید احزاب، افراد و جریان‌های مختلف با این خواسته نتانیاهو مشاهده می شود.»

آجرلو با اشاره به دوقطبی شکل گرفته از مخالفان و موافقان تداوم نخست‌وزیری نتانیاهو تأکید کرد: «هرچند به نظر می‌رسد موافقان ادامه نخست‌وزیری نتانیاهو منسجم‌تر هستند، اما تعداد مخالفان بیشتر است و لذا مانع از قدرت‌یابی مجدد نتانیاهو خواهند شد.»

این کارشناس مسائل خاورمیانه دلیل دیگر تشکیل نشدن کابینه را سیر تحولات سیاسی در رژیم اسرائیل دانست و افزود: «به‌طور سنتی رقابت در رژیم اسرائیل بین جریانات راست‌گرا و چپ‌گرا بوده و به‌نوعی چپ‌گراها تا سال ۱۹۷۷ تقریباً اغلب کابینه‌ها را تشکیل می‌دادند ولی از دهه ۹۰ به بعد راست‌گراها صحنه سیاسی رژیم را به دست گرفتند که تا به امروز تقریباً این وضعیت باقی مانده است.»

آجرلو ادامه داد: «امروز راست‌گراها به‌قدری در صحنه سیاسی رژیم صهیونیستی قدرت گرفته‌اند که درنتیجه هم‌اکنون رقابت بین راست و راست‌های افراطی است. پیش‌ازاین جریان‌های راست به دلیل آنکه در یک تعارض جدی با چپ‌ها بودند متحدتر بودند ولی اکنون اختلاف بین جریان‌های مختلف راست‌ تشدید شده و همین مسئله تشکیل کابینه را با مشکل مواجه کرده است.»

این کارشناس همچنین با اشاره به اینکه هنوز احزاب چپ و عرب دارای کرسی‌های قابل قبولی هستند تأکید کرد: «اما چون راست‌ها تمایلی ندارند کابینه‌ای تشکیل دهند که عرب‌ها و چپ‌ها در آن حضور داشته باشند، بن‌بست سیاسی تشدید شده است.»

وی دلیل افول چپ‌ها را نخست افول آن‌ها در سطح دنیا و سپس نداشتن یک رهبر قوی دانست.

همچنین آجرلو چالش جدی نظام انتخاباتی پارلمانی را نبود افراد مؤثر و شاخص عنوان کرد و گفت: «در حال حاضر احزاب متعددی درصحنه حضور دارند و در سرزمین‌های اشغالی یک‌چند قطبی سیاسی شکل‌گرفته که نتیجه آن بن‌بست سیاسی است.»

آجرلو به نقش متحدان خارجی در روند تحولات انتخاباتی رژیم صهیونیستی نیز اشاره کرد و گفت: «متحدان خارجی تل‌آویو تمایل دارند احزاب میانه‌رو‌تر به قدرت برسند اما در داخل رژیم به احزاب تندروتر تمایل دارند که این مسئله باعث شده متحدان سابق رژیم اسرائیل یعنی اروپا و آمریکا حمایت بیش‌ازحدی که از دولت‌‌های مختلف تل‌آویو داشتند را کاهش دهند.»

این کارشناس مسائل خاورمیانه با بیان اینکه هیچ‌یک از احزاب حاضر در انتخاب حاضر به ائتلاف نشدند، گفت: «به‌عنوان‌مثال حزب میانه‌رو آقای لاپید که ۱۷ کرسی به دست آورده می‌تواند با چپ‌ها ائتلاف کند اما با راست‌های افراطی نمی‌تواند همکاری داشته باشد.»

آجرلو با تأکید بر اینکه هم نتانیاهو و هم لاپید تلاش داشتند که دولت تشکیل دهند گفت؛ اما هیچ‌کدام نتوانستند ۶۱ کرسی لازم کنست را برای تشکیل کابینه به دست آورند. به همین دلیل رئیس ‌رژیم صهیونیستی به این نتیجه رسید که رهبر اکثریت که همان شخص نتانیاهو است را به‌عنوان مأمور تشکیل کابینه معرفی کند.

وی افزود: «نتانیاهو برای تشکیل کابینه به لحاظ قانونی یک ۲۸ روز و یک دو هفته فرصت دارد که اکنون تقریباً یک هفته از فرصت اولیه باقی‌مانده و پس‌ازآن دو هفته دیگر فرصت دارد تا کابینه را تشکیل دهد.»

آجرلو به تلاش‌های نتانیاهو برای تشکیل کابینه اشاره کرد و توضیح داد: «به‌عنوان‌مثال وی سعی کرد با یک سری شعارهای راست‌گرایانه، احزاب راست‌گرا را منسجم کند اما توفیقی نداشت.»

وی در نهایت به سناریویی که اخیراً برای تشکیل کابینه ارائه شده پرداخت و توضیح داد: «یکی از احزاب راست‌گرا که جزو هم‌پیمانان نتانیاهو است طرحی ارائه داده مبنی بر اینکه نخست‌وزیر مستقیماً توسط مردم انتخاب شود. این در حالی است که رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۹۶ و سال ۲۰۰۱ چنین سیستمی را اجرا کرد تا از بن‌بست خارج شود.»

آجرلو تأکید کرد: «این طرح بدین‌صورت است که افرادی که جزو ۴ حزب اصلی هستند در یک انتخاب مستقیم توسط مردم انتخاب شوند. هرچند این طرح از پشتوانه حزبی برخوردار نیست و در سال‌هایی که این سیستم اجرا شد احزاب به‌شدت ناراضی بودند و در نهایت به شکست انجامید.»

کارشناس مسائل خاورمیانه ادامه داد در نظام‌های پارلمانی چنین طرحی نتیجه نخواهد داشت زیرا اگر نخست‌وزیر توسط رأی مستقیم مردم انتخاب شود دیگر به کنست پاسخگو نخواهد بود.

 

منبع:https://www.scfr.ir/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۱
۲
۳
۴
۵
۶
۷
۸
۹
۱۰
۱
۲
۳
۴
۵
۶
۷
۸
۹
۱۰
۱
۲
۳
۴
۵
۶
۷
۸
۹
۱۰